Wie is er nu beperkt?

Mannen in oranje jassen

Iedereen kent ze, de mannen van de buitendienst. De hele dag zorgen ze ervoor dat de gemeentelijke groenvoorziening weer netjes wordt. Ze maaien het gras, snoeien de struiken, lopen met bladblazers in het najaar, drinken koffie op stoeltjes buiten bij hun mobiele keet of zitten binnen als het regent. In kleine groepjes zie je ze werken, rustig maar gestaag werken ze door. Klokslag aan het einde van hun dienst gaat de deur van de keet op slot; morgen is weer een nieuwe dag. Als ik de mannen van de buitendienst zie, groet ik ze. Gewoon zoals ik ieder ander groet. De een lacht en groet ook, de ander kijkt gauw naar de grond en weer een ander knikt afwezig. Gewoon, zoals andere mensen ook reageren.

Wat mij opvalt, is dat er veel mensen zijn die anderen groeten in het voorbij gaan, maar niet de mannen van de buitendienst. Tegen hen wordt vaak niets gezegd, ze worden gewoon genegeerd. Waarom? Het is niet zo dat je ze niet ziet in hun oranje jassen. Of dat ze dreigend overkomen als ze in een groepje bij elkaar staan om het werk te verdelen.

Kopje koffie?

Onlangs heb ik met wat mensen gesproken en gevraagd of zij de mannen van de buitendienst wel of niet groeten. Wat blijkt? Er zijn mensen die het niet nodig vinden om ‘hen’ te groeten, die zich – naar mijn mening – te goed voelen om een medemens te groeten die fysieke arbeid verricht waardoor ‘wij’ geen gemaaide hondenuitlaatvelden of onderhouden groenvoorziening in de straat hebben. Alsof het ‘achterlijke’ mensen zijn tegen wie het niet nodig is om wat te zeggen. Wat een beperkte en beperkende instelling.

De meeste mensen die werken in de buitendienst zullen niet gauw het NRC lezen of een ‘goede’ opleiding hebben. Een aantal mannen van de buitendienst heeft waarschijnlijk een dienstverband bij de sociale voorzieningen en wordt gedetacheerd naar de buitendienst. Grappig, want in het ‘echte’ leven leest ook niet iedereen het NRC en worden ook mensen gedetacheerd naar een andere organisatie. Maar wil dat zeggen dat de mannen van de buitendienst niet goed genoeg zijn om goedemorgen tegen te zeggen of om hen een prettige dag te wensen? Ik hoef geen kop koffie met hen te gaan drinken, al geloof ik wel dat ze lekkere koffie in de keet hebben. Met andere onbekenden die ik groet, ga ik ook geen koffie drinken of voer ik diepgaande filosofische gesprekken over de zin des levens. Nee, ik groet mensen omdat het mensen zijn. De een niet beter dan de ander.

Vivian de Corti-Tromp | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Stressvrij of stressvol

Op sommige momenten ben ik heus wel een beetje jaloers op de mannen van de buitendienst. Van die dagen als het lekker weer is, hectiek de overhand heeft op het werk en het werk maar niet af lijkt te raken; op zo’n dag lijkt het me heerlijk om in de buitendienst te werken. Geen stress, geen koud blazende airco’s op een heerlijke dag, maar wel strakke werktijden, overwerken is niet aan de orde, heerlijk de hele dag buiten zijn.

Aan de andere kant, het besef dat er mensen zijn die zich te goed vinden om gewoon “Goeiemorgen” tegen me te zeggen, zou me kunnen doen besluiten om in bepaalde straten minder goed mijn best te doen, om op sommige plekken de struiken minder netjes te snoeien of net wat meer bladeren te laten liggen.

De mannen van de buitendienst, gewoon een verzameling mannen die hun werk doen. Ik ben blij dat ze er zijn. Als ze in de herfst op mijn oprit de bladeren weggeblazen hebben, bedank ik ze. Koffie hoeven ze niet, die drinken ze wel in hun keet.

Over: Vivian de Corti | 

Vivian in het kort: getrouwd, moeder van twee – meerdere jaren werkzaam in sales & marketing, nadruk op communicatie – kritisch, open, enthousiast & positief – genieten van het leven & de mensen die een rol in mijn leven hebben – lezen & schrijven, koken & bakken, hockey & fitness – moeite met hokjesmentaliteit & halflege glazen – soms wat onhandig, maar wel met de nodige humor & zelfspot.

Wat wil ik bereiken met mijn blogs? Een andere kijk op de hokjes waarin we ‘de ander’ voor het gemak plaatsen. Zullen we iedereen in zijn waarde laten en genieten van het moois wat het leven ons kan bieden?

Recente berichten