Tinnitus? Wattisdatus?

Op een ochtend werd ik wakker met een piep in mijn oren die tot op heden niet is gestopt.

***leven

Op een dag werd ik wakker, met een vrijwel directe golf van realisatie: er zit een piep in mijn hoofd en het wil niet weg. Ik duwde mijn oren dicht, maar het was overduidelijk dat dit geluid uit mijn eigen hoofd kwam, en niet van daarbuiten. Ik duwde mijn oren nog harder dicht, maar dat heeft natuurlijk totaal geen zin. Mijn piep lijkt alleen maar harder te worden wanneer alle achtergrondgeluiden wegvallen. Ik heb de hele ochtend liggen huilen.

Toen ik mijn bed eindelijk uitkwam, had ik besloten dat dit vast een tijdelijk dingetje was. Ik was de avond ervoor niet uit geweest en áls ik uitga, draag ik altijd oordopjes. En dit soort dingen komen toch alleen maar voor bij mensen die recht voor een speaker gaan staan? Morgen is het vast over.

Maar dat was het niet. En de dag erna ook niet. En de rest van mijn leven ook niet.

Neerwaartse spiraal

De frustratie die deze realisatie opwekte was enorm. Ik was altijd zo gehecht aan de stilte. Ooit kregen we een opdracht op school: sluit je ogen en waan je in een situatie waarin je iets moois hoorde. Ik dacht aan stilte. Ik heb stilte altijd zo magisch mooi gevonden en kon er enorm van genieten. Maar stilte zal ik nooit meer horen.

Toen ik mezelf niet meer voor de gek kon houden, ben ik er meer over gaan opzoeken. Tinnitus, zo heet het als je een continue piep of ruis in je oren hebt. Kort gezegd is het een foutje in je hersenen, vaak veroorzaakt door te hard geluid of stress. Dit “foutje” zorgt ervoor dat er continu een signaal naar je oren wordt gestuurd, wat in je oren klinkt als een piep. Aangezien ik mijn oren altijd goed beschermd heb en een enorme stresskip ben, denk ik dat met name stress de oorzaak is van mijn tinnitus. En juist die piep in mijn oren laat mij nog meer stressen. Het voelt vaak alsof ik in een neerwaartse spiraal zit.

Omgeven door geluid

Op internet las ik verhalen over mensen die niet meer wilden leven, die hun leven niet meer normaal konden leven. Wanneer tinnitus overheerst, bestaat je leven uit frustraties en gevoelens van onmacht. Ik heb filmpjes gekeken over mensen die vertelden over hun tinnitus. Hun piep bleek een stuk meer aanwezig dan die van mij.

Meeske Mulderij | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Wanneer ik me erop focus hoor ik hem, maar wanneer er omgevingsgeluiden zijn en ik focus me op iets anders, is de tinnitus uit mijn gedachten. Deze mensen hoorden hun piep zelfs boven een voorbijrazende trein uitkomen. Hiervan kreeg ik hoop: als die mensen er zelfs mee kunnen leven, dan moet ik dat zeker kunnen.

Mijn eerste oplossing: altijd omgevingsgeluiden om me heen. De meest irritante tv-reclames liet ik op hoog volume aan staan en als ik ging slapen ging er muziek aan. Mijn oortjes durfde ik nauwelijks te gebruiken, vanuit de angst dat dit de tinnitus zou verergeren. Dat is mijn grootste nachtmerrie.

Nooit alleen

Ondertussen hoor ik mijn piep al een aantal jaar. In tijden van stress wordt hij luider, maar het is een fijne ervaring wanneer hij zachter wordt. Dit kan met de dag wisselen. Met vlagen lukt het me om zonder geluiden om me heen in slaap te vallen, maar ik zet toch vaak nog een regengeluiden audio op om in slaap te vallen. Dat soort geluiden zorgen ervoor dat ik mijn focus op een ander geluid kan leggen, het werkt rustgevend.

Stiekem hoop ik nog steeds dat ik op een dag wakker word zonder mijn piep. Dat ik weer van stiltes kan genieten. Dat ik in rust kan blijven ademen, zonder dat mijn adem uit frustratie met vlagen stilstaat. Dat ik kan zeggen: ik had tinnitus, net zoals mensen die veel zijn afgevallen kunnen zeggen: I used to be fat. Maar tot die tijd leef ik samen met mijn piep. Ik ben in elk geval nooit alleen.

Over Meeske Mulderij

Op een ochtend werd ik wakker met een piep in mijn oren die tot op heden niet is gestopt. En hoewel ik nog steeds heel hard hoop ooit de stilte weer te kunnen bewonderen, probeer ik mijn tinnitus te accepteren.

Recente berichten