Terugval in depressie en angst

“Ik heb geleerd wat ik kan doen om terugval te voorkomen.”

In de maanden nadat ik was gestopt met middelen en alcohol, zakte ik weg in de duisternis van een depressie. De innerlijke pijn die ik als tiener al voelde, kwam tien keer zo sterk terug. Een stroperige, dikke peklaag bedekte mijn geest en lichaam. Niks gaf me plezier. Ook werd ik angstig, erger dan ik kende van vroeger. Mijn huisarts schreef me een antidepressivum voor. Dit verlichte de last. Langzaam kroop ik uit mijn dal. Ik had wel het gevoel alsof ik in een soort wolk leefde, een waas waardoor ik nooit helemaal helder was. Een andere bijwerking was een branderig gevoel in mijn armen en benen, alsof er lava door mijn aderen stroomde.

Antidepressivumvrij

Sinds bijna een jaar ben ik vrij van dit medicijn dat destijds mijn leven dragelijk maakte. Het afbouwen duurde een jaar. Ik probeerde twee keer eerder te stoppen, maar toen met het standaard afbouwschema van drie weken. Dat lukte dus niet. Dit keer besloot ik mezelf alle tijd te geven die ik nodig had. Steeds kwam ik iets dichter bij mijn eigen gevoel. Alle indrukken kwamen steeds iets harder binnen. Ik merk dat ik soms nog wat instabiel en emotioneel “gevoelig” ben. Maar ik ben wel helder, heb meer energie en de vervelende bijwerkingen zijn weg. De vele verhalen op sites als mijnmedicijn.nl laten zien dat stoppen echt lastig kan zijn. Dus ik ben best trots. Ik had drie pogingen nodig, maar het is gelukt!

Het blijft opletten

Ik blijf alert op signalen die aan een terugval in depressie en angst vooraf gaan. Gelukkig leerde ik deze, in de loop der jaren, op tijd herkennen. En misschien wel belangrijker: ik weet nu wat ik kan doen om een terugval te voorkomen.

Waarschuwingssignalen

De dingen waaraan ik merk dat ik me op glad ijs begeef:

  • Ik wordt ’s ochtend wakker en het eerste wat ik denk is: O nee, weer een dag, ik wil dit niet!
  • Ik ben boos op zo ongeveer iedereen in mijn omgeving. Op mezelf nog het meest.
  • Ik vind dat ik alles fout doe, of in ieder geval niet goed genoeg.
  • Ik heb pijn in mijn borststreek en buik. Alsof er een gloeiend stuk ijzer binnen in mij een gat brand dat steeds groter wordt.
  • Ik huil om opmerkingen van anderen, mijn eigen gedachten, beelden in de media.
  • Ik krijg black-outs wanneer iemand mij iets vraagt. Ik weet het echt niet en raak in paniek. Het enige wat ik nog kan bedenken is: WEG hier!
  • Ik krijg zucht. (Drang om middelen te gebruiken)
Angst en depressie terugval | Bregje Mattan | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Mijn medicijn

  • Dingen die ik doe om te voorkomen dat ik een terugval krijg:
  • Stoppen, pas op de plaats maken.
  • Mijn, vaak te volle, agenda leger maken. Ruimte creëren om stil te zijn.
  • Iemand bellen die mij begrijpt. Een lotgenoot dus.
  • ’s Avonds voor het naar bed gaan opschrijven wat me bezig houd.
  • Afsluiten met drie dingen die goed gaan en drie dingen waarvoor ik dankbaar ben.
  • Mediteren
  • Bidden (voor een ander)
  • Naar buiten gaan, de natuur in.
  • Sporten
  • Eén maal per week een meeting van lotgenoten bezoeken.

Tegenwoordig leef ik zoals ik kan leven. Mede daarom ben ik niet meer angstig en somber. Veel fantasiebeelden en verwachtingen heb ik losgelaten. Mooie dromen en wensen heb ik gelukkig nog wel.

Over Bregje Mattan

Bregje is een open, energieke en gevoelige vrouw. Een doorzetter. Soms wat ongeduldig. Ze houdt niet van half werk en weet wat ze wil. Ze combineert de zorg voor haar gezin met werk en een HBO studie.

Ook is ze sinds acht jaar in herstel van een verslaving, een depressie en een angststoornis. In dit blog deelt ze haar ervaringen over een leven in herstel. Ze weet als geen ander hoe belangrijk het is dat er mensen zijn die dezelfde taal spreken als jij. Die aan één woord genoeg hebben. Die weten wat je voelt. Zonder lotgenoten had zij het niet gered.

Recente berichten