Op de vingers getikt…

Waarom mag een bedrijf niet zeggen dat meeste medewerkers mensen met autisme zijn?

Sinds een paar weken ben ik voor een sociale onderneming bezig met een onderzoek in kader van mijn afstudeerscriptie. Tijdens gesprek met een jobcoach van een andere locatie komt het onderwerp ‘Privacywet’ op tafel. Blijkbaar zijn ze al een paar keer op de vingers getikt wegens het woord autisme op hun site.

Open en eerlijk

Een van de eerste dingen die ik leerde op mijn opleiding is dat een bedrijf open moet communiceren om een gevoel van betrouwbaarheid te creëren bij de consument. Waarom wordt dan dit bedrijf op de vingers getikt dat ze open zijn dat grotendeels van hun werknemers autisme hebben? Ze noemen geen namen. Er zijn zat bedrijven die zich specialiseren in autisme. Begeleidingsinstanties, uitzendbureaus voor mensen met autisme, waarom mag een sociale onderneming dat niet?

Het recht om vergeten te worden

Door de nieuwe privacywet van 2018 heb je recht om vergeten te worden. Recht om je gegeven te laten wijzigen en te laten verwijderen. Maar is dat juist niet het probleem? Er wordt te vaak vergeten dat iedereen anders is. Niet ieder kind, student of werknemer heeft dezelfde begeleiding nodig. Slechts 28% van de mensen met autisme hebben regulier betaald werk. Veel van hen hebben problemen met communiceren. Juist een sollicitatiegesprek of onduidelijk opdracht kan lastig zijn voor hen.
Zelf ervaar ik dat het vooral lastig is om te solliciteren. Vooral als autisme ter sprake komt tijdens gesprek, krijg ik uiteindelijk een afwijzing. Of ik maak een te goede indruk en krijg meer op mijn bord dan ik aan kan. Vooral dat is lastig omdat ik moeilijk nee kan zeggen en ze niet teleur wil stellen. Bij dit sociaal bedrijf krijg ik de ruimte om in alle rust te werken op een vaste plek op vaste dagen van de week, maar ook om thuis of op school te werken als ik dat liever heb.

Kimberly Swets | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Recht om herinnert te worden

Belangrijker dan vergeten worden, vind ik om te herinnert te worden. Dat bedrijven naar opleidingen bellen en vragen om, zoals in mijn geval, vragen naar een student met een arbeidsbeperking. Bedrijven met specialisme op een gebied zoals autisme, adhd of wat dan ook, zouden juist geprezen moeten worden dat zij deze groep niet vergeten en hun werk op niveau bieden. Dat voor de creatieve hobbyist met adhd plek is bij een grafisch bureau of voor die zolderkamertalent bij een IT-dienstverlener voor een dergelijk loon. Van mij mag een bedrijf best aanwijzen dat ze een specifieke groep mensen met een arbeidsbeperking in dienst hebben.

Over Kimberly Swets

Wie ben ik? Zelf zou ik me omschrijven als een spontane, hardwerkende, creatieve en nieuwsgierige meid. Altijd in om iets nieuws te leren of te proberen. Altijd een beetje anders. Hoe anders kwam ik achter toen ik 16 jaar was. Toen kwam ik er achter. Ik heb PDD-NOS Autistisch spectrum.

Recente berichten