Voor mij vormt mijn depressie niet echt een beperking

Metro’s, wat is daar nou leuk aan? Als je het mij vraagt, wat is er niet leuk aan? Ik heb geen flauw idee waar deze hobby (volgens sommigen obsessie) vandaan komt, maar hij is er.

The London Underground

Ik ben verliefd op The London Underground. Een soort van dan. De architectuur, de kaart, de manier hoe het hele systeem in elkaar zit, ik vind echt alles geweldig. En alleen in London, want in Amsterdam ga ik nog niet met de metro al krijg ik er geld bij. Vraag me niet waarom.

Door mijn lichtelijke obsessie met de Londense metro ben ik in contact gekomen met Geoff Marshall. Hij is huidig wereld recordhouder van “The Tube Challenge”. De wattes? Tube Challenge: Het bezoeken van ALLE 270 metro stations, in de snelste tijd. Hij krijgt vaak van mensen de vraag of ze met hem mee mogen bij het bezoeken van alle stations en daarom heeft hij besloten om een jaarlijkse goede doelen actie op te zetten: Walk the Tube. De naam is een beetje misleidend want gelukkig gaan we niet alles te voet doen.

20 mensen mogen er elk jaar meedoen, dit om het organisatorisch overzichtelijk te houden. Geoff heeft stiekem voor mij een plaatsje gereserveerd, omdat ik niet uit Engeland kom. Ze overige mensen zijn door middel van loting gekozen. Er hangt echter een voorwaarde aan de deelname: Je moet bereid zijn om een goed doel te vinden en je daarvoor te laten sponsoren. Op 10 april gaan we met deze 20 mensen ALLE 270 metrostations van Londen bezoeken. We beginnen om 04:45 op Hatton Cross, vlakbij Heathrow en hopen ’s avonds om 23:00 te eindigen in Amersham (ver buiten Londen).

Fonds Psychische Gezondheid

Ik heb even na moeten denken over welk goed doel ik zou kiezen. Zelf ben ik een dierenliefhebber en ik weet dat ik via Facebook dan vrij makkelijk donaties binnen zou halen. Toch wilde ik iets wat dichter bij mezelf stond en besloot toen mijn eigen “beperking” te sponsoren: Het Fonds Psychische Gezondheid. Er heerst een enorm taboe op psychische aandoeningen en als iemand met een depressie weet ik als geen ander hoe negatief erop gereageerd kan worden, zelfs (of soms juist vooral) door mensen in de omgeving. Mijn streefbedrag was 270 euro, een euro voor elk metro station. En dat is gelukt! Hopelijk spreekt mijn verhaal jou aan en wil je ooit anderen sponsoren, lees meer hierover op:
https://www.justgiving.nl/nl/pages/10582-lana-walks-the-tube

London underground 380x250px

Depressie

Voor mij vormt mijn depressie niet echt een beperking, ik slik nu ruim 3 jaar medicijnen en zolang ik die op tijd neem, is er eigenlijk niks aan de hand. Het duurde echter wel erg lang voor ik erachter was dat een depressie (of zoals mijn huisarts het noemt; chemische inbalans in de hersenen en depressie als symptoom) de boosdoener was. Als tiener wordt het altijd afgeschoven op de puberteit en hormonen en dat had dus als gevolg dat ik jarenlang met klachten rond heb gelopen terwijl dat niet nodig was.

Inmiddels durf ik open te praten over mijn depressie en schaam ik me er niet meer voor. Ik hoop met mijn actie geld op te halen en er zo voor te zorgen dat er meer mensen geholpen kunnen worden. Het belangrijkste vind ik eigenlijk nog om het stigma dat op psychische ziektes ligt te kunnen laten verdwijnen. Mensen die lijden aan een psychische aandoening worden snel veroordeeld en krijgen vaak te horen dat ze zich niet aan moeten stellen. Was het maar zo simpel.

Over Lana van den Heuvel | www.lanainlonden.waarbenjij.nu

Lana is een creatieve student, opgewekt persoon met een passie voor Londen. Daarnaast heeft Lana een depressie. Deze ziekte is onderdeel van haar leven, maar absoluut geen definitie van wie zij als persoon is.

Recente berichten