Ik, volwassen?

Laatst kwam ik via Facebook een artikel tegen van De Speld. Dat ging als volgt: “Een lijzige vrouwenstem galmt door de intercom. Peter van 23 wil worden opgehaald uit de grotemensenwereld. De stem herhaalt, Peter van 23 wil worden opgehaald uit de grotemensenwereld. Wat is daar gebeurd?

Wegenbelasting, rioolheffing, salarisonderhandeling, WOZ-waarde…

Uit Peters jongvolwassen mannenkeel klinkt gehort en gestoot. Hij is ontroostbaar. Zijn de belastingbrieven hem teveel geworden, of de onbegrijpelijke folders over pensioenfondsen? Of hebben de andere grote mensen hem weggepest door te vragen of hij zijn studieschuld al heeft afgelost? Snotterend herhaalt hij slechts een reeks moeilijk verstaanbare woorden: “Wegenbelasting, rioolheffing, salarisonderhandeling, WOZ-waarde, gas, water, licht.” *Het artikel gaat nog even verder, maar dit dekt wel de lading.

Ik moest om het artikel lachen, maar ergens zette het me ook aan het denken. Het was ergens namelijk ook wel een beetje (erg) herkenbaar. Vroeger dacht ik altijd dat volwassen mensen alles wisten, alles op een rijtje hadden en dat naarmate je ouder wordt je dit ook zou hebben. Helaas, kwam ik al snel achter. Op een gegeven moment moet je belastingaangifte doen, rekeningen betalen, zorgverzekeringen afsluiten, sparen, vrienden maken, sociaal leven onderhouden, werken, pensioen veilig stellen… En ga nog maar even door.. Euh, mag ik een cursus ‘volwassen zijn’ alstublieft?

Volwassen? Ik voel me eigenlijk nog steeds 17, maar soms ook 7

Maar dit is niet het enige. Ik voel me vaak een heel klein meisje in een grote (boze) moeilijke volwassen-mensen-wereld. Dat gevoel van vroeger is nooit helemaal weggegaan. Soms wil ik het liefst nog steeds bij mama wegkruipen. Nu doe ik dat (soms nog wel bij haar) bij The Husband. Dat niet alleen, ik ben nu bijna 30 (yikes!) en ik voel me eigenlijk nog steeds 17, maar soms ook 7. Maar je zou kunnen zeggen dat ik al levenservaring heb voor iemand van pak en beet 50. Wonderlijk toch? Het schijnt dat mensen met autisme dit vaker hebben. Martine Delfos (Biospycholoog en wetenschappelijk onderzoeker) heeft een aantal boeken geschreven over autisme waarin ze dit aspect van autisme aanstipt: mentale leeftijden.

Mentale leeftijden

Ze noemt dat mensen met autisme een spectrum hebben van diverse mentale leeftijden. Zo kan iemand van 20 (biologische leeftijd) met betrekking tot hechting 10 maanden zijn, in spelgedrag 9 jaar zijn en op het gebied van wiskunde (of andere interesse) een volleerd professional zijn. Oftewel, je loopt op meerdere gebieden voor of achter op je kalenderleeftijd. Daardoor kunnen mensen met autisme bijvoorbeeld heel wijs overkomen, maar tegelijkertijd ook heel kinderlijk. Wel herkenbaar ja.

Stephanie Bartelink - Walaardt | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Ik ben heel wijs (als ik dat over mezelf mag zeggen) in psychologie, bepaalde delen van de geschiedenis en tegelijk kan ik helemaal blij worden van een kleurboek van de Disneyprinsessen. Ik schaamde me daar best wel voor. Welke volwassene houdt er nu nog van de Disneyprinsessen, kinderboerderijen en zou het liefst nog af en toe haar Barbie’s en Playmobil uit de kast halen? En tegelijk een werkende, verstandige volwassene zijn met een huis, poezen, rekeningen, een baan?

Herkenbaar?

Inmiddels heb ik geleerd om deze kant van mezelf te omarmen. Het hoort gewoon bij mij. En zo kan ik me het ene moment 4 jaar voelen en bij The Husband willen knuffelen, en op mijn werk een goed werkende professional van 30 zijn en ’s avonds heerlijk met mijn kleurboek op de bank zitten terwijl ik een documentaire kijk over de klassieke oudheid. Het geeft ook een bepaalde verrijking in mijzelf waar ik van heb leren houden en zo ook (gelukkig) mijn vrienden en familie.

Fieps

Schaam jezelf niet voor je gekke fieps*, uitingen en gedragingen. Ze zijn “jou” en horen bij jou en het geeft je een bepaalde verrijking in het zijn van jezelf. Het is niet gek om je op een dag meerdere levensfasen te doorlopen, dat is wie je ook bent. En dat is prima. Ik pak zo weer mijn kleurboek en jij?

*Fieps zijn een benaming voor de interesses van mensen met ASS waarin ze zich helemaal kunnen verliezen en vaak alles van weten. Niet zomaar een hobby of interesse, maar een diepgravende know-it-all.

Over Stephanie Bartelink – Walaardt

Naast vrouw, echtgenote en hulpverlener ben ik ook een autist en heb ik afgelopen jaar een chronische auto-immuunziekte erbij gekregen. Door te bloggen over werk, privé, ziekte & gezondheid probeer ik mijn leven weer op een rijtje te zetten. Met de nodige zelfspot, overpeinzingen en humor probeer ik de wereld en mijzelf beter te begrijpen. Hopelijk geeft het (h)erkenning en kan ik anderen helpen met dat een beetje anders zijn zo gek nog niet is.

Recente berichten