Ik ben een poes

Vanwege mijn auto-immuunziekte krijg ik een zware behandeling en twee hoog wonen als je bijna geen trappen meer kan lopen is niet handig.

Afgelopen maand zijn The husband en ik verhuisd

Daarbij hebben we ook teveel spullen (lees: troep) verzameld en werd het huis ook wel wat te klein. Dus, op zoek naar een nieuwe woning. Na reageren, hopen en wachten konden we uiteindelijk op bezichtiging. Te klein, te duur, te krap, te donker, alsnog niet op de begane grond, wat een keur aan huizen bestaat er. Maar, uiteindelijk hebben we een heel fijn volwassen-mensen-huis gevonden!

Jippie! Mooi licht, met een tuin en groot

Maar nu het vervelendste onderdeel: het verhuizen. Ik hou niet van verhuizen. Ik zag er dan ook flink tegenop. Weg uit je vertrouwde huis, uit je buurt naar een andere stad (of nou ja, van dorp naar dorp) en een aantal dagen/weken is je hele huis overhoop met dozen, kan je niks meer vinden en nergens meer bij. Gelukkig heb ik hele lieve vrienden, familie en een fijne man. The Husband heeft bergen met werk verzet. Alles inpakken, uitzoeken en dingen weggooien. Wat een troep kan je als mens verzamelen onder het mom van “maar dat kunnen we later nog gebruiken”. Niet dus. Ik heb gekeken wat er geregeld moest worden en familie en vrienden gevraagd voor hulp.

Poezen houden niet van verandering

Nu hebben wij 2 poezen, die uiteraard ook mee verhuisd dienden te worden. Omdat ik weet dat poezen ook niet echt van verandering houden (lekker herkenbaar) leek een verhuizing me ook voor hen niet prettig. Ik ging op internet zoeken naar goede tips en trucs om het goed te laten verlopen. De volgende tips kwam ik tegen:

Verhuis de poes pas op het einde. Sluit de poes van te voren in het oude huis in een veilige kamer op en verhuis ze naar de nieuwe woning als er een nieuwe veilige kamer daar gereed is. Op de nieuwe veilige kamer kunnen ze wennen aan de nieuwe geluiden en geuren van het nieuwe huis. Zorg dat de poezenmeubels in die veilige kamer zijn, vertrouwde spullen vermindert stress (en vergeet natuurlijk hun kattebak en etensbakjes niet). Zorg dan dat de gewone meubels in de kamer waarin ze komen te wonen op hun plek staan en voeg de poes met haar spullen toe. Een verhuizing is enorm stressvol voor een poes omdat zij slecht tegen verandering kunnen en zich hechten aan hun omgeving. Ideaal zou zijn wanneer ze tijdens de verhuizing 2 a 3 dagen in een pension kunnen verblijven.

Stephanie Bartelink poes verhuizen

Euh. Ja. Herkenbaar!

En eigenlijk wilde ik dat ook wel tijdens de verhuizing! Ik ben ook een poes! Al die mensen in Mijn huis die aan Mijn spullen zaten en alles wegdroegen, naar een huis wat ik niet kende. Ik kon niet helpen, voelde me onveilig en in de weg lopen. Ik wilde dat ik weg kon vluchten en de boel de boel laten en dat ik dan kon thuiskomen in een volledig kant en klaar en ingericht huis. Helaas. Het was een goede oefening in paniekaanvallen voorkomen, zowel bij mij als de poesjes. Bij beide helaas niet helemaal gelukt. Zij gingen blazen en ik wilde huilen. Gelukkig was het moment daar en konden we samen over. De veilige kamer was voor zowel hen als mij gereed.

En daar zit je dan

Wel op je eigen bank, maar in een raar huis, met gekke geluiden, een andere geur, overal dozen en zooi. De poesjes vonden het ook maar raar, net als ik. Ik wilde terug naar mijn huis. Met mijn mooie paarse muur en de geuren en geluiden die ik kende. Wat moest ik hier? De ene poes is sneller gewend en ligt lekker te snurken op de bank. De andere poes en ik zitten in dezelfde kattenmand. Euhm… ’t zelfde schuitje. Op het internet staat dat een poes na enkele weken wel gewend is… Nou ja, dat hoop ik dan maar. Ook voor mezelf.

Over Stephanie Bartelink – Walaardt

Naast vrouw, echtgenote en hulpverlener ben ik ook een autist en heb ik afgelopen jaar een chronische auto-immuunziekte erbij gekregen. Door te bloggen over werk, privé, ziekte & gezondheid probeer ik mijn leven weer op een rijtje te zetten. Met de nodige zelfspot, overpeinzingen en humor probeer ik de wereld en mijzelf beter te begrijpen. Hopelijk geeft het (h)erkenning en kan ik anderen helpen met dat een beetje anders zijn zo gek nog niet is.

Recente berichten