Ik hou niet van op vakantie gaan

Zo dat is er uit. Waar iedereen al het hele jaar naar uitkijkt en verre reizen plant, kan ik alleen maar blij zijn wanneer het gehele gedoe weer voorbij is.

Waarom het een gedoe is?

Begrijp me niet verkeerd, ik vind het leuk om nieuwe dingen te zien, andere cultuur te ontdekken. Maar het liefst wel zo autivriendelijk mogelijk. Het gedoe ontstaat doordat ik niet mijn eigen eten heb, de geuren zijn anders, het bed is vreemd. Voelt niet als mijn huis en m’n poesjes zijn niet mee. Ik tel de dagen af dat ik weer naar huis kan. Pas als ik weet dat het nog ongeveer drie dagen duurt kan ik me ontspannen op vakantie. Dat voelt enorm suf. En jammer, want stiekem vind ik vakantie best wel leuk.

Stedentrips en weekenden weg

Wat doe je dan? Hoe ik het nu oplos (gelukkig is The Husband het daarmee eens) is alleen maar stedentrips en weekenden weg. Eten proberen te vinden wat ik enigszins ken, af en toe niks doen, mijn eigen thee mee (weet ook niet waarom, maar het helpt), lijstjes en dagplanning maken ter voorbereiding. Voor mijn gevoel heb ik de omgeving zo al een beetje leren ‘kennen’. En: leren om mij niks aan te trekken van dat gevoel dat ik ook super cultureel onderlegd moet doen, of interessante of actieve dingen moet ondernemen die het liefst 3 weken duren in een ver land met raar eten, een gekke taal en veel te veel te zien.

Paniekaanvallen

Twee jaar geleden waren The Husband en ik op vakantie naar Macedonië. Prachtig land, veel te zien en te ondernemen. We waren nog niet veel weggeweest, laat staan lang, dus we wilden wel eens wat van de wereld gaan zien. Logisch, toch? Wat heb ik dat onderschat. Reis ging allemaal prima, aankomst ook. Zijn gelijk al wat dingen gaan bezichtigen. Cultureel doen enzo, lekker volwassen. ’s Avonds schoten de paniekaanvallen binnen. Ik kan nu niet naar huis! Wat als er wat gebeurd? Als er wat met de poesjes gebeurd? Wat als… Overdag ging het nog best prima, maar ’s avonds terug in ons appartement kon ik niet ontspannen en wilde ik alleen maar naar huis. Pas de een na laatste dag ging het enigszins beter (omdat ik wist dat ik bijna naar huis ging). Dit nooit meer. Ik voelde me zo suf, zo klein en aanstellerig. Niet hoe ik de vakantie voor me had gezien. De afgelopen twee jaar hebben we het vooral bij stedentrips gehouden. Heerlijk! In 2 of 3 dagen zien we de mooiste dingen van een stad, kopen we wat souvenirs en zijn we er echt even tussenuit. Dit werkt voor ons gelukkig.

Stephanie Bartelink - Walaardt | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Laatst zijn we zelfs 4 dagen weggeweest (wel in eigen land). Ik hoop dat ik in de toekomst het wat meer op kan bouwen, zodat we ook verder weg kunnen. Voor nu is het goed zo.

Geeft vakantie jou ook een stressgevoel?

Misschien kunnen de volgende dingen jou ook helpen: Een dagschema maken en van te voren kijken waar en wat je kan eten. Een lijstje met belangrijke contactgegevens (zoals bijvoorbeeld het nummer van de lokale politie). Onderzoek wat de cultuur is in dat land, wat hoort wel en wat niet? Dat kan je de rust geven dat je niet ineens iets raars doet. Bekijk faciliteiten, bezienswaardigheden, reistijden e.d. Hou je vaste routine aan, bijvoorbeeld eettijden of lezen voor het slapengaan. Neem iets mee, je knuffel, je thee, je favoriete mok, kussen of iets wat jou rust geeft in een vreemde omgeving.

En als laatste… Vakantie is natuurlijk geen verplichting! Probeer te accepteren dat vakantie misschien niet helemaal jouw ding is en dat je liever lekker thuis blijft. Ook dat is helemaal oké!

Ik ga zo weer heerlijk genieten van mijn vakantie. Thuis. Op de bank. Met de poezen. Heerlijk.

Over Stephanie Bartelink – Walaardt

Naast vrouw, echtgenote en hulpverlener ben ik ook een autist en heb ik afgelopen jaar een chronische auto-immuunziekte erbij gekregen. Door te bloggen over werk, privé, ziekte & gezondheid probeer ik mijn leven weer op een rijtje te zetten. Met de nodige zelfspot, overpeinzingen en humor probeer ik de wereld en mijzelf beter te begrijpen. Hopelijk geeft het (h)erkenning en kan ik anderen helpen met dat een beetje anders zijn zo gek nog niet is.

Recente berichten