Alleen vandaag de eerste niet

Af en toe krijg ik van iemand de vraag: “Vind je het moeilijk om niet te drinken?” Nou nee, dat vind ik, niet moeilijk. Niet meer in ieder geval.

Het is eenvoudig en moeilijk tegelijk

Er is een simpel trucje om hier mee om te gaan. Alleen vandaag de eerste niet. Dit klinkt enorm eenvoudig en in principe is dit ook zo. Alleen als je net getopt bent, voelt het toch heel anders. Ik weet nog goed dat ik jaren geleden in ‘mijn eerste jaar zat’. Soms telde ik in uren in plaats van in dagen. “Tot vier uur drink ik niet!”, zei ik tegen mezelf. En daarna: “Tot zes uur drink ik niet.”

Deze strijd is gelukkig al lang voorbij. Ik denk eigenlijk nooit meer aan drinken. Heel soms nog wel. Bij mooi weer of een andere situatie waarbij een drankje hoorde, Koningsdag bijvoorbeeld. Maar het gevoel dat die gedacht bij mij oproept lijkt meer op walging dan op lust.

Wel drinken is pas moeilijk!

Het is voor mij veel lastiger om wel te drinken. Wat er dan met mij gebeurd is niet fraai. Ik kan aan niks anders meer denken. Het is waar ik ’s ochtend mee op sta en ’s avonds mee naar bed ga. Ik vroeg laatst aan iemand die niet verslaafd is of hij ook om zeven uur in de ochtend aan de fles wijn in de koelkast denkt. Hij keek mij niet begrijpend aan. En het is ook net te begrijpen. Behalve wanneer je zelf (herstellend) verslaafd bent, dan snap je dit waarschijnlijk heel goed.

Zeg tegen jezelf

Wat nog meer niet fraai is, is dat de drankgedachte mijn andere interesses volledig stillegt. Zelfs familie en vrienden worden onbelangrijk. Gruwelijk.

Bregje Mattan | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Dan is het steeds weer tegen jezelf zeggen: “alleen vandaag de eerste niet”, niet zo’n groot offer. Ook al is het in het begin heel moeilijk, het effect op lange termijn is duizend keer beter dan doorzuipen. Voor jezelf, maar zeker ook voor de mensen die van jou houden.

Over Bregje Mattan

Bregje is een open, energieke en gevoelige vrouw. Een doorzetter. Soms wat ongeduldig. Ze houdt niet van half werk en weet wat ze wil. Ze combineert de zorg voor haar gezin met werk en een HBO studie.

Ook is ze sinds acht jaar in herstel van een verslaving, een depressie en een angststoornis. In dit blog deelt ze haar ervaringen over een leven in herstel. Ze weet als geen ander hoe belangrijk het is dat er mensen zijn die dezelfde taal spreken als jij. Die aan één woord genoeg hebben. Die weten wat je voelt. Zonder lotgenoten had zij het niet gered.

Recente berichten