De voorsprong van geluk

Twee dagen, twee dagen duurt het om van mijn negatieve gemoedstoestand te switchen naar een positievere houding.

Na weken gebukt te gaan onder loodzware gedachten, die mijn zin in het leven, mijn enthousiasme en creativiteit ondermijnen, duurt het twee dagen om deze gedachtegang weer te keren. Een stukje uit mijn dagboek illustreert wat er gebeurt als ik toegeef aan negatief denken.

Buienradar: donkere wolken

Ik zit weer gevangen, gevangen in mijn eigen hoofd. Mijn gedachten die steeds herhalen wat ik niet wil horen, maar die steeds sterker aanwezig zijn. Die binnenkomen in mijn geest, zich binnendringen in mijn lichaam. Er is geen ontkomen aan. Ik kan rennen, vechten, huilen…het haalt niets uit. Steeds is daar weer die criticus die zegt: “Het lukt je niet, je bent te dom. Het lijkt wel of je het kan, maar wacht maar tot naar buiten komt hoe je echt bent… Je bent een slechte moeder, je kind komt vast en zeker slecht terecht.”
… probeert samen met mij de andere kant van verhaal te belichten. “Kijk eens naar wat wel goed gaat, naar waar je vandaan komt en waar je nu staat. Het hoeft niet perfect. Zeker niet nu je zoveel ballen in de lucht houdt. Het is echt heel veel”, zegt ze. Ik geloof haar niet. Donkere wolken pakken zich samen boven mijn hoofd.

Positieve psychologie

Gelukkig ben ik in het boek ‘De voorsprong van geluk’ gaan lezen. Hierin wordt wetenschappelijk onderbouwd wat een positieve focus met mensen doet. En wat de effecten hiervan zijn op je dagelijks functioneren. Ik houd van wetenschappelijk onderbouwde inzichten. Net of het meer waar is dan wanneer iemand dezelfde dingen tegen me zegt. Maar goed, ik ben dus twee dagen intensief aan de gang gegaan met het omkeren van mijn gedachten. Ik verlegde de focus naar de dingen die wel goed gaan. De derde dag werd ik wakker en mijn hoofd was weer licht. Er zat geen steen meer in mijn maag. Geweldig toch!

Bregje Mattan | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Herstel op één!

Maar wat mij vooral helpt, is dat mijn overtuiging weer is bijgesteld. Het idee – het leven is zwaar en moeilijk, wat ik ook probeer – is weg. Het is alsof er een knop omgaat. Ik realiseer me (alweer) dat op de momenten dat het niet goed met me gaat, ik al een tijdje mijn dagelijkse oefeningen niet meer doe. Kijken naar wat goed gaat, meditatie en mijn ervaringen delen met anderen. Ik doe niet meer wat ik moet doen. Mijn herstel op één zetten.

Over Bregje Mattan

Bregje is een open, energieke en gevoelige vrouw. Een doorzetter. Soms wat ongeduldig. Ze houdt niet van half werk en weet wat ze wil. Ze combineert de zorg voor haar gezin met werk en een HBO studie.

Ook is ze sinds acht jaar in herstel van een verslaving, een depressie en een angststoornis. In dit blog deelt ze haar ervaringen over een leven in herstel. Ze weet als geen ander hoe belangrijk het is dat er mensen zijn die dezelfde taal spreken als jij. Die aan één woord genoeg hebben. Die weten wat je voelt. Zonder lotgenoten had zij het niet gered.

Recente berichten