Borderline, onze eerste ontmoeting

Herinner je je nog de eerste keer dat we elkaar ontmoetten? Ik zat in mijn puberteit en wist totaal niet wat ik met mezelf aan moest.

Geen liefde op het eerste gezicht

Met enige regelmaat passeerden alle mogelijkheden om mezelf van het leven te beroven de revue. Het was absoluut geen liefde op het eerste gezicht tussen ons. Integendeel, ik verafschuwde jou. Jíj was het probleem. Niet ik. Zonder jou had ik veel meer bereikt. Zonder jou was ik gelukkiger geweest. Jij verpestte mijn leven. Ik heb destijds zó vaak gevraagd aan diverse therapeuten of het niet mogelijk was om jou operatief te verwijderen. Ik beschouwde jou namelijk als een kankergezwel in mijn hoofd.

Mijn verkregen zelfinzicht

Nu, zoveel jaren later, besef ik dat ik jou nooit serieus genoeg heb genomen. Elke zes maanden verhuisde (lees: vluchtte) ik, waardoor ik het mezelf erg moeilijk maakte om constructief een behandeling te starten en af te maken. Ik gaf altijd alles en iedereen de schuld van jouw bestaan. Het lag absoluut niet aan mij. Het heeft me veel tijd, energie en tranen gekost om eindelijk eens verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen gedragingen. Ik begrijp jou nu beter. Ik begrijp nu hoe het komt dat jij bent ontstaan en nog steeds aanwezig bent. Hierdoor ben ik milder naar jou toe geworden en probeer ik beter mijn best te doen om rekening met je te houden. De laatste 4 maanden heb ik ontzettend slecht voor je gezorgd. Ik zocht wéér mijn mentale en lichamelijke grenzen op en ben hier uiteindelijk flink overheen gegaan. Mijn oprechte excuses hiervoor. Jíj bent niet het probleem. Hoe ik met jou om ga is het probleem. Jij bent niet verantwoordelijk voor mijn acties. Het is juist andersom: mijn acties zorgen ervoor dat ik jou als diagnose heb gekregen.

Mijn toekomstvisie

Ik ben ervan overtuigd dat er een moment in mijn leven komt waarin ik niet meer aan de 9 criteria voldoe die ervoor zorgen dat jij zo’n groot onderdeel in mijn leven bent.

Mirta Botterman | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Hopelijk kunnen we dan beiden een andere weg inslaan en krijg ik weer meer regie over mijn (gevoels)leven. Ik ben nu al een hele tijd hard bezig om dit te bewerkstelligen. Hierbij beloof ik je dat ik mijn best zal blijven doen. Jij zult namelijk ook wel een keer klaar met mij zijn 😉

Van vijanden naar vrienden

Borderline, bedankt dat je me elke dag weer dwingt eerlijk naar mezelf te kijken. Mede dankzij jou weet ik hoe het voelt om ergens intens van te genieten. Mede dankzij jou begrijp ik anderen met mentale problemen beter. Mede dankzij jou heb ik zoveel over mezelf geleerd. Jij verdient het om de aandacht en de zorg te krijgen die je nodig hebt. Waar we eerder vijanden waren, zijn we nu vrienden aan het worden ❤️

Over Mirta Botterman

Na 13.5 jaar mijn mentale problemen verborgen te hebben gehouden voor de buitenwereld (op mijn familie en beste vriendin na) heb ik – Mirta Botterman, 27 jaar – op 10 juni 2017 besloten dat het genoeg is: ik ga me geen seconde langer schamen voor het hebben van een BORDERLINE PERSOONLIJKHEIDSSTOORNIS.

Volg mij op mijn YouTube kanaal: Happy Vlogger with Borderline.

Recente berichten