Antidepressiva is mijn verslaving

Antidepressiva is mijn verslaving, ik kan en functioneer niet meer zonder.

Maar niets is minder waar

Een vrij heftige situatie voor iemand van 26 jaar oud. Vergelijk het met de situatie van een patiënt met suikerziekte en niet zonder insuline kan. Zit wel een kern van waarheid in hé? Zo nuchter als ik er nu over schrijf, hoe beangstigend ik het eigenlijk vind. Als controlefreak heb ik letterlijk de spreekwoordelijke touwtjes in handen met deze medicijnen. Ik voel me hierdoor namelijk weer een ‘normaal’ functionerend persoon dat met de maatschappij kan meedraaien.

Depressie?

Soms stel ik mezelf wel eens de vraag of er nog sprake is van een depressie. Hier kwam ik op pijnlijke manier achter. Ik was namelijk mijn antidepressiva vergeten te bestellen, en het was vrijdag. Dat is een probleem, want geen enkele apotheek is in het weekend open. De eerste dag had ik nog nergens last van. Maar de ochtend erna veranderde mijn wereld op emotioneel vlak compleet. Ik begon aan al mijn vriendschappen te twijfelen, ben ik wel een goede vriendin? Geef ik iedereen wel voldoende aandacht? Ik voelde mij schuldig, nutteloos en vooral overbodig. De tranen vloeide en mijn traanbuizen draaide overuren. Ik voelde mij eenzaam, dat is hoe ik mij op zulke momenten altijd voel. Als ik mij rot voel, probeer ik het van mij af te schrijven. Zo vond ik onlangs een stuk wat ik geschreven had toen ik erg veel last van mijn depressie had. Ik wil jullie meenemen in mijn ‘duistere’ kant, genaamd depressie.

3 mei 2014

Leegte. Dat is wat ik voel. Veel begrippen hebben momenteel een hele andere betekenis voor mij. Evenals seizoenen. Alle seizoenen voelen voor mij als een dezelfde seizoen. Eentje die normaliter van mij overgeslagen mag worden. De vogels hoor ik niet. Zij zijn vroegtijdig naar het zuiden gevlogen. De bomen hebben sinds het verliezen van hun kleuren en bladeren de uitstraling van uitgestorven soort. De zon heeft zich al een tijd niet laten zien. Nog steeds verscholen achter zijn wolken. En ik? Ik ben als een beer die een winterslaap houdt. Alleen dan met te weinig slaap. Af en toe stap ik buiten mijn comfortzone en probeer ik het advies op te volgen van anderen. Niet zomaar anderen. Ik geef veel om ze. Een beer is van natuur geen sociaal dier. Ik daarin tegen was dat wel. Dus eigenlijk spreek ik mijzelf tegen. Het moment dat ik de deur uitstap trek ik mijn jas aan en zet ik mijn masker op.

Marcella Koning | blogger Wijzermetjebeperking.nl

Serieus. Ik doe mijn best. Wanneer ik onder de mensen ben gedraag ik mijn sociaal wenselijk. Op een manier zoals men mij gewend is. Achter de glimlach schuilt verdriet. Aandachtig luister ik naar (meestal) het geluk van anderen. Ik ben oprecht blij voor ze. Ik hoopte dat ik mijn aandacht kon verzetten zodra anderen hun verhaal vertelden.  Helaas. Ik glimlach als een boer met kiespijn. Het doet mij verschrikkelijk veel pijn om dit allemaal aan te horen.

Confrontaties. Die vermijd ik het liefste. Vallen, opstaan en doorlopen alsof er niks aan de hand is. Daar gaat mijn voorkeur naar uit. Pech gehad. Mijn omgeving is inmiddels bekend met de diverse acteer rollen die ik in mijn dagelijkse soap aan neem.

Puinhoop. Is hoe ik mijzelf omschrijf. Hier overheen komen klinkt voor mij net zo onmogelijk als het beklimmen van de mount everest (al zijn mijn wallen hiermee vergelijkbaar). Wanneer ik mijn tranen zou bewaren en zou laten drinken door iemand zou die persoon er spontaan een te hoge cholesterol van krijgen.  Ik wil geen medelijden.  Dus ik praat niet.  Het is tijd om terug te gaan naar mijn hol en mijn winterslaap voort te zetten.

Over Marcella Koning

Marcella is een zesentwintigjarig energieke stuiterbal (lees: adhd). Voor mijn omgeving niet altijd even fijn. Sommige zijn al op zoek naar mijn uitknop. Tot op heden is deze nog niet gevonden en dribbel ik lekker verder. Het liefste in wereld vol regenbogen en vliegende unicorns. Mijn wereld waar ik stiekem naar verlang als het eventjes tegenzit en de depressie mij de baas is. Sommige dromen probeer ik uit te laten komen althans, daar werk ik hard genoeg voor. Ik ben erg ambitieus en streef er naar om een goede verhalen schrijver/copywriter te worden. De wereld is daarom voorlopig nog niet van mij af.

Recente berichten