‘Andere invulling’

Het met Ruud langzaam maar zeker steeds iets slechter te gaan, ik kan hem soms bijna niet meer verstaan.

Invulling

Een paar jaar terug toen ik hem voor het eerst bezocht maakte hij nog zelf z’n jointjes aan, as morsend, maar toen hij zichzelf en de lakens teveel brandplekken bezorgde werd hem verboden nog alleen te roken. Ruud wil zo lang mogelijk ‘zelfstandig’ in z’n flatje wonen, ook al betekend dit dat hij uren achtereen alleen is zonder dat hij kan telefoneren, iets drinken of eten pakken lukt sowieso al paar jaar niet meer. Hij wacht de ingeplande zorg momenten af. Behalve dat hij dan z’n eten krijgt en gewassen wordt, propt hij die bomvol met alles wat een aanwezige met functionerende ledematen kan doen voor hem.

Instelling

Zijn zin: ‘Ik wist niet dat je nog blijft leven als je lichaam zo slecht wordt’. Maakt diepe indruk op me. Voor mij wend het wat hij allemaal niet kan, ik stel me daarop in en weet dat als ik hem bezoek hij ook wat drinken en z’n jointje tussendoor wil roken, meestal moet ik zijn bed een paar keer verstellen en z’n hoofd anders leggen en pas had hij jeuk onder de rechterkant van z’n ribbenkast…. Hoe kon hij het uithouden tot er iemand was om even te krabben of iets te smeren? Daar is hij op ingesteld. Er zit een noodbel om z’n ene pols, die is voor echte nood, als hij struktureel teveel iemand op die manier nodig zou hebben, zou hij vast sneller dan hij wenst naar een verzorging afdeling moeten verhuizen, waar hij waarschijnlijk geen eigen kamer dus weinig tot geen privacy heeft.

Tandarts afspraak

Vorige week vroeg hij me of ik een afspraak met een speciale tandarts wilde maken op een tijdstip dat ik eventueel mee zou kunnen en of ik er bezwaar tegen had een middag aan zoiets kwijt te zijn. Ook dit raakte me omdat ik dacht dat bij hem een en ander wat moet gebeuren dat buiten de gewone zorg valt, wel goed liep via wat oude vrienden. Maar bleek dat 1 mantelzorger te ver weg verhuist is en een ander een rugaandoening heeft gekregen.

Ik was twee dagdelen bezig om de speciale tandartsafspraak voor elkaar te krijgen. Eerst wist ik z’n geboortedatum niet, wat op z’n minst nodig is (schaam), daarbij vond de assistente zijn naam niet in hun systeem, was er daar dan toch nog niet eerder geweest zoals hij me had verteld? De dame aan de lijn vertelde dat er een verwijsbrief van tandarts of arts nodig is voor een intake om daarna op de wachtlijst van 2 maanden te komen. ‘Maar hij heeft kiespijn’ zij ik tegen iemand die daar natuurlijk volgens de regels helemaal niks aan kan doen.

Sociale interactie

Ik stuurde Ruud wat vragen per sms omdat hij geen tel kan aannemen, dan afwachten of de zorg tijd heeft de berichten te bekijken en of Ruud vraagt ze te antwoorden. Reacties bleven uit. Toen ik vanmiddag Ruud bezocht belde ik de organisatie opnieuw, nu met zijn IDee kaart in m’n hand.

Tika Stardust en een stralende Mr. M knuffelen in z'n elektrische wagentje

Geweldig: hij zat wel in het systeem! Hij had nog een openstaande rekening, “ja mevrouw omdat er anderhalf jaar terug wel een controle afspraak is gemaakt, maar er werd niemand gevonden die mee kon gaan”. Misschien verzin ik het, maar dit leek op haar dan even indruk te maken (wat ik weer zielig vond, want zij kan hier natuurlijk ook niks aan doen).

Afspraak

De afspraak kwam er na wat gepuzzel en gemurmel van Ruud tussendoor, soms luister ik toch even niet omdat hij spijtig genoeg soms een stuk sociale interactie achter lijkt te lopen. Genoteerd in m’n agenda; dan het rolstoelvervoer gebeld Ruud wist t nummer uit z’n hoofd Fijn! Maar dat was inmiddels verandert, dus dat eerst even opgezocht. Oh het klant nummer klopte nu ook niet meer!

Wat zeg je Ruud?

Dit is alleen een afspraak maken, nu nog met de zorg regelen, dat hij over twee weken eind vd ochtend in z’n rolstoel wordt achter gelaten i.p.v. terug op bed, zoals gewoonlijk 3x per week. Ruud zegt wat: “Wat zeg je Ruud?” “Klantnummer nu?” Ja doei daar bel je dan zelf maar over, nee gekheid dat zeg ik niet natuurlijk, want ik moet over tot de orde van de dag: Ruud wil super graag nog wel even geholpen worden waar ik eigenlijk tot nu toe voor langs kom en waar hij zichzelf niet meer mee kan helpen (heel onhandig ‘zo beperkt’ zijn).

Over Tika Stardust | www.tikastardust.nlTika op Facebook

Tika is sociaal-erotisch dienstverlener voor mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking. Ze werkte jarenlang in de zorg, waar ze ontdekte dat veel mensen met een beperking intimiteit misten. Omdat het vinden van een partner lastig was, vanwege specifieke behoeften of omdat ze – vanwege hun handicap – zichzelf niet konden aanraken. In de reguliere zorg was er echter geen ruimte om het gevraagde intieme contact te verzorgen, waardoor ze stap voor stap voor zichzelf begon. Iets meer dan tien jaar terug begonnen om via de toen bestaande organisaties die bemiddelen te werken (o.a. De Sar en Flekszorg). Pas een paar jaar werkt ze voor zichzelf. De doelgroep waar Tika mee werkt is heel divers. Overwegend mannen, maar ook vrouwen. De een heeft MS, de ander is na een ongeluk verlamd geraakt. Weer een volgende is zwaar autistisch of spastisch. Maar stuk voor stuk hebben ze 1 ding gemeen: hoogst persoonlijke intieme verlangens. Tika biedt hen dit ‘stukje liefde’.

Recente berichten